ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ και ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ 

στα Σερβιωτόπουλα και σε όλους τους μαθητές/τριες στις Εισαγωγικές  Εξετάσεις για τα διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας και του εξωτερικού.
 Μεγαλώνουν τα παιδιά μας και σκεφτόμαστε τι κάναμε  σωστό ή λάθος. Υπάρχει τέλειος γονιός ή τέλειος δάσκαλος; Πώς μπορούμε να βοηθάμε τα παιδιά να αναπτύσσουν παράλληλα με την Νοημοσύνη και τη Συναισθηματική Νοημοσύνη τους, και να ελέγχουν το συναίσθημά τους;
 
Ως Συναισθηματική Νοημοσύνη ορίζεται  η  ικανότητα του ατόμου να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Επίσης, είναι η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων γύρω του, και να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματα όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις. 
 
Παραθέτω απόσπασμα από το ebook "Αναγνώριση, Έκφραση & Ρύθμιση Συναισθημάτων" Εκδ. upbility.
 
Τα παιδιά συχνά δεν μπορούν να αναγνωρίσουν το συναίσθημα ή να το συνδέσουν με την ενεργοποίηση της εκδήλωσης του. Την ίδια στιγμή που εκπαιδεύουμε τα παιδιά να κατονομάσουν το συναίσθημα, είναι σημαντικό να τα βοηθήσουμε να το συνδέσουν με ένα συγκεκριμένο γεγονός. Αυτή η διαδικασία τότε γίνεται πιο εύκολη.
Τέσσερα βήματα αναγνώρισης  συναισθημάτων:
🟥Προσδιορισμός του συναισθήματος του παιδιού: Για παράδειγμα “Νίκο φαίνεσαι φοβισμένος”.
🟥 Σύνδεση του συναισθήματος κατά την εκδήλωση: Για παράδειγμα "Ίσως φοβάσαι επειδή το παιχνίδι είναι καινούριο για σένα”.
🟥Επικύρωση του συναισθήματος ότι είναι εντάξει: Για παράδειγμα «Είναι φυσικό να αισθάνεσαι φόβο, όταν προσπαθείς κάτι νέο!"
🟥Καθησυχασμός: Για παράδειγμα "Άφησέ με να σε βοηθήσω. Μόλις το κάνουμε μαζί, θα γίνει πιο εύκολο και λιγότερο τρομακτικό. "
 
Για το Δ.Σ. του Συνδέσμου
των Απανταχού Σερβαίων Γορτυνίας Αρκαδίας,
«Η Κοίμηση της Θεοτόκου» 1922,
η γραμματέας, Ελένη Κ. Μπόρα

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.