Για τον νέο που έφυγε νωρίς

 Αγνώ,  20-9-17.

 

 Τί ωραίος, ο νέος που χάθηκε,

Στου απομεσήμερου τις ηλιαχτίδες,

Τί καλός, απρόσμενος,

Έκλεισε τα μάτια κι έγειρε,

Φιλημένος από τη λάμψη του φωτός.

Ήρεμοι κάμποι, αδιάσπαστοι, γύρω εκεί,
Σαν να άνοιγαν τις αγκάλες τους,
καρτερικά προσμένοντας, οι νεκροί.


Θαρρετός ο νέος, μίσεψε,
Πού, τόσο σκοτεινός,
Γέρνει τώρα πάνω ο ουρανός,
Το σύννεφο γνέφει σκυθρωπό.

Η σκέψη του, ξάστερος ουρανός,
Η ματιά του, ήλιος λαμπερός,
Πώς, κάθε εποχή, το αιωνόβιο δεντρί,
τον ανθό, σφιχτά από τον άνεμο,
και με χαρά, για χάρη του, κρατεί.

Κόντρα στη φύση, την αέναη,
Πώς, να δεχτεί η μάνα γη,
Σκληρή και αδυσώπητη τη νέμεση.



(ΧΙΜ)                                     .                                                     .                                                   .


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.