Η μοιχεία και άλλα σχετικά.

 

    

Γράφει ο επ. Εφέτης Ι. Κ. Μπόρας

Η μοιχεία, εκτός από αμαρτία-παράβαση της 7ης εντολής, ήταν και ποινικό αδίκημα (έγκλημα). Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 357 (παρ. 1 του Π.Κ που καταργήθηκε με το Νόμο 1272|1982):

«Ο υπαίτιος μοιχείας σύζυγος και ο μετ’ αυτού συνένοχος τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. Η δίωξη χωρεί μόνον επί εγκλήσει του προσβληθέντος».

Αντίστοιχη διάταξη του Π.Κ (Ν 1492|1950) περιλάμβανε το άρθρο 286 του Ποινικού Νόμου, που ίσχυσε από 19 Απριλίου 1950. Παράλληλα, σύμφωνα με τα άρθρα 1363 και 1439 του Αστικού Κώδικα (ΑΚ ΑΝ 2250|1940, που ισχύει από το 1946)

«Κωλύεται ο γάμος μεταξύ προσώπων καταδικασθέντων επί μοιχεία μετ’ αλλήλων. Εκάτερος των συζύγων δύναται να ζητήσει το διαζύγιον για μοιχεία ή διγαμία του ετέρου».

Οι διατάξεις αυτές καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν με το Ν.1329|1983. Οι παραπάνω μεταρρυθμίσεις έλαβαν χώρα τα έτη 1982-1983 και σκόπευαν στην υλοποίηση συνταγματικών επιταγών για την ισότητα ανδρών και γυναικών. Ήταν δε πολύ εύστοχες και επιτυχείς. Σήμερα ποιος θυμάται τα γεγονότα-διαμαρτυρίες που τα συνόδευαν…

Περαιτέρω, πρέπει να επισημανθούν επιγραμματικά τα ακόλουθα: Ο παραπάνω Ποινικός Νόμος, η Ποινική Δικονομία που ίσχυσε από το έτος 1935 έως το έτος 1951 και η Πολιτική Δικονομία, που ίσχυσε από το έτος 1834 έως το έτος 1968 είχαν συνταχθεί στην γερμανική γλώσσα, με βάση τα ισχύοντα στην Βαυαρία, από το μέλος της Αντιβασιλείας Λούντβιχ φον Μάουερ, ο οποίος ήταν ένας από τους διασημότερους νομομαθείς και νομοδιδάσκαλους του 19ου αιώνα. Αντίθετα όσον αφορά το Αστικό Πολιτικό Δίκαιο (που ρυθμίζει τα ιδιωτικά δικαιώματα και τις συναλλαγές των προσώπων γενικά), με την 1η εθνική συνέλευση στην Επίδαυρο εισήχθησαν οι υφιστάμενοι νόμοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων.

Αργότερα με το ΒΔ της 23ης Φεβρουαρίου/7ης Μαρτίου 1935 ορίστηκε ότι:

«Οι Πολιτικοί Νόμοι των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, οι περιεχόμενοι εις την εξάβιβλον του Αρμενοπούλου θέλουσι ισχύσει μέχρις ου δημοσιευθεί ο Πολιτικός Κώδιξ του οποίου την σύνταξιν διατάξαμε ήδη».

 

Το μεταβατικό αυτό διάστημα είχε διάρκεια…105 έτη

.

(ΧΙΜ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.