Από το facebook της Ελένης Θ. Τρουπή-Burillon

Αίμα, κοπάδια ψηφοφόρων, πείνα, ψέματα προκατασκευασμένα.

Μάθαμε να ζούμε με μισές αλήθειες, να αναπνέουμε δανεικό αέρα, να απαντάμε καταφατικά σε σχιζοφρενικά λογύδρια, να ξενυχτάμε με ψευτοδιλήμματα: 

 

πού να ρίξουμε την ψήφο μας για να αλλάξουν τα πράγματα;

.

Η επική μυθολογία μιας χειραγώγησης σε όλο της το μεγαλείο, με αοιδούς τα ΜΜΕ και τα διαδικτυακά πλοκάμια του παγκόσμιου χταποδιού και ραψωδούς λίγους αγράμματους τυραννίσκους...

Κακόφωνο, εφιαλτικά κακόηχο το άσμα...

.

Ποιά λύση;

Βουλοκέρι στα ώτα μας;

Φίμωση των αοιδών;

Οστρακισμός των ραψωδών;

 

Σιωπή αρχικά και περισυλλογή....

Σωκρατική αμφισβήτηση του παντογνώστη εαυτού μας!

Θανάτωση των πεποιθήσεών μας.

 

Ίσως δούμε έτσι λίγο φως...

.

(χιμ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.