Ίσως δούμε έτσι λίγο φως

 

Από το facebook της Ελένης Θ. Τρουπή-Burillon

Αίμα, κοπάδια ψηφοφόρων, πείνα, ψέματα προκατασκευασμένα.

Μάθαμε να ζούμε με μισές αλήθειες, να αναπνέουμε δανεικό αέρα, να απαντάμε καταφατικά σε σχιζοφρενικά λογύδρια, να ξενυχτάμε με ψευτοδιλήμματα: 

 

πού να ρίξουμε την ψήφο μας για να αλλάξουν τα πράγματα;

.

Η επική μυθολογία μιας χειραγώγησης σε όλο της το μεγαλείο, με αοιδούς τα ΜΜΕ και τα διαδικτυακά πλοκάμια του παγκόσμιου χταποδιού και ραψωδούς λίγους αγράμματους τυραννίσκους...

Κακόφωνο, εφιαλτικά κακόηχο το άσμα...

.

Ποιά λύση;

Βουλοκέρι στα ώτα μας;

Φίμωση των αοιδών;

Οστρακισμός των ραψωδών;

 

Σιωπή αρχικά και περισυλλογή....

Σωκρατική αμφισβήτηση του παντογνώστη εαυτού μας!

Θανάτωση των πεποιθήσεών μας.

 

Ίσως δούμε έτσι λίγο φως...

.

(χιμ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Η διάνοιξη του δρόμου από τον Αγιώργη το Σαρά μέχρι το χωριό, μήκους 12 χιλιομέτρων έγινε το 1950. Οι Σερβαίοι διέθεσαν τις μερίδες τους από τη βοήθεια της UNRA που πουλήθηκαν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μπολντόζα. Επίσης δούλεψαν προσωπική εργασία όλοι οι ενήλικες του χωριού. Οι Αραπαίοι, επειδή είχαν να περπατήσουν μια ώρα παραπάνω από τους Σερβαίους, για να φθάσουν από το σπίτι τους στο έργο και μία να γυρίσουν, κοιμόσαντε το βράδυ εκεί που δούλευαν.