Βιώματα

Στου σχολειού του χωριού μου την πρώτη αγκαλιά,

με Άλφα-Βήτα, παιχνίδια και της Μάνας φιλιά,

πρώτο βήμα στη γνώση, φοβισμένο πουλί,

στη δική του, με κλάματα, έκανα αυλή...

Στου σχολειού μας τον κήπο, τιτίβιζαν πουλιά,

στα κλαδιά, στα λουλούδια, στη γενέθλια φωλιά.

σ΄αρμονία και σύνθεση του ποιητή του Μεγάλου,

η στεντόρεια μας δίδαξε φωνή του Δασκάλου.

Στου σχολειού μας τις αίθουσες, τη ζωή σαν ταινία

φέρνω πίσω στη μνήμη μου. Τα μικρά μας θρανία,

τον κατάμαυρο πίνακα, χάρτες, έδρα, βιβλία,

την Υδρόγειο, τα όργανα, την λευκή κιμωλία...

Και την πάνινη σάκα μου, ω ζωής μου καμάρι,

τα ντυμένα τετράδια μου, βερεσέ που είχα πάρει.

Της καρδιάς όσα αγάπησα, μου πληγώνουν μιαν άκρη,

κι΄αυλακώνει τα μάγουλα συνεχώς κάποιο δάκρυ...

Αθ. Γκούτης


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.