Να φεύγουμε.

Να φεύγουμε .

Με τη σκόνη του χαλασμού.

Με τη θέρμη του βότσαλου

Με τον ιδρώτα της διαδρομής

Να φεύγουμε

Με πρόσωπο ξερό απ' το φως

Με χέρια ροζιασμένα απ' την πάλη

Με σάρκα γρατζουνισμένη απ' τις λαβές

Να φεύγουμε

Μυρίζοντας φύκια και στεγνωμένο σάλιο

Χαράζοντας στις φτέρνες μας το φλοιό του χρόνου

Κλείνοντας την τελευταία σελίδα κάποιου μισοδιαβασμένου βιβλίου.

Να φεύγουμε

Με αυτιά ζαλισμένα απ' το παράπονο των τζιτζικιών

Με χέρια ανοιχτά στην ορμή του κύματος

Με μελωδίες να λικνίζουν τη λεκάνη μας

Καθώς το σκάφος μεσοπέλαγα ο βοριάς

Να φεύγουμε

Με στεγνά δάκρυα

Με δάκρυα χωρίς

Πάντα να φεύγουμε

 

HB Ελένη Καλλίστου Βρυξέλλες, 3-9-2017

 

(ΕΚΜ)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.