Πίσω από τα φώτα


Πίσω από τον προβολέα

Κρύφτηκες πάλι.

Μα σαν το τσιγάρο σου

Πας να το ανάψεις,

Θα μπορέσω

Να σε δω:

Μια πυγολαμπίδα να λάμπει

Στο μαύρο άρωμά σου,

Θάνατος για σένα

Μα για μένα ζωή.

Μες στο φως

Με έχεις θάψει

Και χαμένη στη λάμψη του,

Το δρόμο για σένα

Ψάχνω να βρω.

Με μια καύτρα μονάχα για φάρο,

Το αγκυροβόλι μου γυρεύω

Απ’ της ζωής την καταιγίδα

να κρυφτώ.

Μα εσύ το σκοτάδι

Κάνεις λίκνο σου ζεστό

Και το φως μου στέλνεις

Στην άδεια μου αγκαλιά

Να σφίξω

Πριν στα παρασκήνια

Του χρόνου μας

Χαθώ.

Δ.Η.Χ



Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.