«Πραγματική μάνα»

                                                                          Από την ποιητική συλλογή «Μονοκοντυλιά» 

Πραγματική μάνα.

 

Μια ιστορία θα σας πω

από μένα είναι γραμμένη,

ένας παππούς την έλεγε

μη μείνει ξεχασμένη.

 

Καβάλα στ’ άλογο αυτός

περνούσε ένα φαράγγι,

ξάφνου ακούει μια φωνή

βοήθεια του φωνάζει.

 

Το μάτι στρέφει ολόγυρα

διακρίνει μια γυναίκα

σ’ ένα γκρεμό, για το Θεό,

άνθρωπε τρέχα-τρέχα.

 

Ρίχνει μεμιάς ένα σχοινί

να σώσει την κυρία,

άνθρωπε πρώτα το παιδί!

ακούει φασαρία.

 

Φέρνει μπροστά του το μωρό

συνέχεια κλαψουρίζει,

μα του παππού η σκέψη του

αλλού, αν θες, γυρίζει. 

 

Νιώθει αμέσως μια χαρά

τα στήθη του φουσκώνουν,

μπράβο στη μάνα σιωπηλά

τα μάτια του βουρκώνουν.

 

Ρίχνει και πάλι το σχοινί

τραβάει και τη μάνα,

κι αμέσως βροντοφώναξε

Θεέ μου είναι θαύμα!

.............................................................................................................................................................................. 

 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.