Μια νύχτα στον Παράδεισο. Β. Γ. Μαραγκού

Όπως συμβαίνει με όλους τους ανεκδιήγητους θνητούς

Που τους βαραίνει η αρχαία αμαρτία

Μου ετάχθη να επιστρέψω για μια νύχτα στον Παράδεισο

Άνοιξε στον αιώνα μου μια απειροελάχιστη σχισμή

Πότε ήταν; Πριν; Μετά; Ή μήπως όχι ακόμα;

Ή μήπως είναι μια στιγμή που ανοίγει ακατάπαυστα

Σαν μένει ασάλευτος ο χρόνος σαν σε θαύμα

Αθόρυβη ανάληψη

Που μπαίνει ακροπατώντας στη ζωή σου χωρίς να την ποθήσεις;

.

Ήμουν απρόσμενα λοιπόν εκεί κάτω απ΄το δέντρο της Ζωής

Ή μήπως ήτανε της γνώσης;

Ζωντανά δώρα, άνθη τροπικά

Ήμερα ζώα, τίγρεις και λιοντάρια

Τριγύριζαν στα πόδια μου

Πάνω στη λεοπάρδαλη ο Ζαγρέας

Νύμφες και Σιληνοί

Πολύχρωμα πουλιά τιτίβιζαν στ΄αυτιά μου

Τα μάτια μου τ΄αγκάλιαζε μια θέρμη

Που γένναγε η παραδείσια νύχτα.

.

Αυτή ήταν η απίθανη στιγμή μου

Περίμενα την Εύα και τον Όφι

Ήρθε λοιπόν η ώρα να πληρώσω

Κι εγώ τον φόρο μου στη ζωή;

.

Άνοιξε μπρος μου ο ουρανός.

.

Για μια στιγμή μου φάνηκε πως ήταν

Το κελί της Κασσιανής, το καμαράκι

Γεμάτο επαναστατικά περιοδικά και τη μορφή του Τσε στον τοίχο.

Εκεί που φώλιαζε, όπως παντού ο έρωτας.

.

Σαν σε όνειρο μηχανικά γεύτηκα τον καρπό του και απελπίστηκα

Ιδού λοιπόν, και εγώ την άξιζα την πτώση.

.

Κι η γεύση του καρπού ήταν πικρή

Σαν καθεμιά απ΄τις στιγμές μου εδώ κάτω.


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.