Δυό λόγια

Τα ποιήματα αυτά γράφτηκαν ως το Χινόπωρο του 1949. Είναι το καθρέφτισμα ορισμένων έντονων στιγμών πού έδωσαν τη σφραγίδα τους σε γεγονότα και συναισθήματα. Μια προσφορά από «Όλβιες Ώρες» πού βαθειά τους κρύβουν την αλγεινή της εμπειρίας δοκιμασία, την ενατένιση της χαμογελούσας καρτερικά πικρίας.

Κάθε τι είναι δεμένο με την εποχή του, τη στι­γμή του, την ηλικία του. Τα βιώματα αυτά ανήκουν στον κύκλο της εφηβίας. Έτσι, οπωσδήποτε κι' αν κρι­θούν σαν έκφραση και μορφή, παραμένουν, στην γνήσια και ατέρμονη προσπάθεια για τη λύτρωση, το ίδιο εξαγιασμένα όπως κάθε στιγμή αγιώνεται και δικαιώνεται ηθικά στο πλαίσιο των εντάσεων για το φτάσιμό της. Κι' ακόμη, αποκτούν το αναφαίρετο αισθητικό κάλλος πού οι εντάσεις αυτές συνθέτουν καθώς συγκλίνουνε ρυθμικά στην αιώνια ανακύκληση τους.

Αθήνα 14 του Γενάρη 1950

Γ.Ι.Δ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το χωριό μας αναφέρεται στα Κατάστιχα του Δήμου (kaza) Καρύταινας (περίοδος 1566-1574). Κατά τη χρονική αυτή περίοδο φαίνεται  ότι είχε 22 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 10 άγαμους μη Μουσουλμάνους κατοίκους. Κατ' εκτίμηση είχε περί τους 120 κατοίκους. Το χωριό Αρτοζήνος, το οποίο επίσης αναφέρεται στα ίδια Κατάστιχα, ήταν πολύ μεγαλύτερο. Είχε 132 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 39 άγαμους μη Μουσουλμάνους. Κατ' εκτίμηση είχε 726 κατοίκους.
(Πηγή: Ιστοσελίδα Arcadians.gr. Εισήγηση για τη Δημογραφική Σύνθεση Λεονταρίου-Καρύταινας http://conference.arcadians.gr/index.php?itemid=29&catid=2 )