Νύχτες

Νύχτες φεγγαροφώτιστες,

ονείρατα ιριδένια,

τώρα π' αργοδιαβαίνετε

μακριά ’π’ την κάθε μου έννοια

κι’ οι αναλαμπές σας πέφτουνε

τριγύρω μου κι’ εντός μου

σα σκιές άπιαστες — είδωλα

ενός αιθέριου κόσμου —

τώρα που στ’ άχροα μάγουλα

νιώθω γλυκά και πάλι

φιλήματα απ’ ολόδροσο

λικνιστικό μαϊστράλι,

νύχτες φεγγαροφώτιστες,

ώ, μην ξημερωθείτε

κι’ απ’ το' το θλιμμένο βλέμμα μου

ποτέ να μη σβηστείτε.

Μ’ αν είναι τούτο χίμαιρα,

μια κι’ οι στιγμές διαβαίνουν

κι’ αφού όλα δω τ’ ανθρώπινα

χάνονται, αργοπεθαίνουν,

όταν κι’ εσείς, ώ νύχτες μου,

σαν όραμα χαθείτε,

με τ’ άχραντο κρινόπεπλο

της θύμησης ντυθείτε.

Των αναμνήσεων η πομπή

συχνά θα ξεπροβάλει

κι’ έτσι μες στη χρυσόφτερη

του ονείρου δροσαγκάλη,

θα μένουν αλησμόνητες

η χάρη κι’ η ομορφιά σας,

απέθαντη θα υψώνεται

στη σκέψη μου η θωριά σας,

ώ, νύχτες φεγγαρόφωτες,

ονείρατα ιριδένια,

πρωτόγνωρα σκιρτήματα,

μέθη μενεξεδένια.<-->


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.