Πάθος

Φαίδων-Γεώργιος Δημόπουλος
.
Μ ανέρωτο κρασί μεθώ
και δεν μπορώ ν' αντισταθώ
στα πάθος που ξεσκίζει την καρδιά μου.
.
(Μυριόγνωρη και ολόποθη στιγμή
δροσίζοντας τη ζωή μου τη στεγνή).
.
Κι’ ίσως για λίγο λυτρωθώ
στη μοναξιά καθώς βρεθώ
και διώξω κάθε ανθρώπινο μακριά μου. 
(Μα, ώ Θέ μου, πόσο γρήγορα περνά
το πλάνεμα πού νέκταρ με κερνά!)
Μ’ ανέρωτο κρασί μεθώ
μόλις ανάερος απλωθώ
στης Τέχνης τα φτερά — χαρά, χαρά μου !

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.