Πρόσφατα στο καφενείο του χωριού έγινε συζήτηση για την ανάγκη συντήρησης του Δημοτικού σχολείου, με τον πρόεδρο κ. Γιάννη Ρουσιά να περιγράφει τις επισκευαστικές ανάγκες που έχει.
Με το ερέθισμα αυτό αναπόλησα στο χρόνο και συγκεκριμένα στα μαθητικά μου χρόνια στο Δημοτικό σχολείο.Μάθημα κάναμε στο παλιό σχολείο, όπου σήμερα στεγάζεται το κοινοτικό ιατρείο.
Γεωργίου Δ. Βέργου
Στα μαύρα και δύσκολα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου πολέμου είχα την τύχη να εγγραφώ στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας και στη συνέχεια στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων. Eίμαι γεννημένος το 1937 και το έτος 1943 γράφτηκα στην πρώτη τάξη του δημοτικού με δάσκαλο τον αείμνηστο Χρ. Δάρα. Μόνο τρεις ημέρες έμεινα στην πρώτη τάξη, γιατί την τέταρτη με «προβίβασε» στη δευτέρα τάξη διότι ...ήξερα να διαβάζω όλο το βιβλίο της πρώτης. Για καλή μου τύχη, ο πατέρας μου είχε αγοράσει το βιβλίο από την προηγούμενη χρονιά. Στη δευτέρα τάξη δάσκαλός μου ήταν ο κ. Βασ. Δάρας.
.Γ. Δ. Βέργου.
Σε πρόσφατο άρθρο μου περιέγραψα πως τέλειωσα το δημοτικό σχολείο στο χωριό μας Σέρβου, στα πέτρινα εκείνα χρόνια της Γερμανο-Ιταλικής κατοχής και του εμφυλίου πολέμου.
Υπογράμμισα το πόσο δραματικές ήταν τότε οι συνθήκες στο χωριό (χειρότερα ασφαλώς στις πόλεις, που πέθαιναν οι άνθρωποι από την πείνα), όχι μόνο στο πως να εκπαιδευτεί ένα παιδί στο σχολείο, αλλά και στο πως να επιβιώσει μια οικογένεια.
Η καταιγίδα αυτή κράτησε 9 ολόκληρα χρόνια (σε όλη τη χώρα), και μετά άρχισε πάλι σιγά-σιγά η ζωή να ξαναβρίσκει κάποιο ρυθμό κανονικότητας, στα ερείπια που άφησαν πίσω τους οι δύο αυτές συμφορές.
.
|
Στον ιστότοπο servou lovers, ο πατριώτης Μαρίνος Ρουσιάς, δημοσίευσε φωτογραφίες από τις κατασκευές που γίνονται στο παλιό μας δημοτικό σχολείο, το οποίο μετατρέπεται σε ξενώνα. Επιλέξαμε 4 από αυτές και τις αναδημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου. |
||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||
Η Μάχη στο Αλή Βεράν
ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Η εγκατάληψη των τραυματιών στη μάχη του Αλή Βεράν*
ΝΙΚ. Δ. ΣΧΙΖΑΣ Ταξ/χος (ΥΙ) ε α
Αποφάσισα ν’ ασχοληθώ με την μάχη του Αλή Βεράν πριν λίγα χρόνια όταν διάβασα το βιβλίο του Πέτρου Αποστολίδη «Oσα θυμάμαι»[1]. Πρόκειται για μία συγκλονιστική μαρτυρία των τελευταίων στιγμών της Μικρασιατικής καταστροφής και της μαρτυρικής διαβιώσεως των Ελλήνων αιχμαλώτων στα άθλια τουρκικά στρατόπεδα. Ο έφεδρος ανθυπίατρος, Π. Αποστολίδης, ιατρός του 2ου Τάγματος του 2ου Συντάγματος της ΧΙΙΙ Μεραρχίας έζησε από κοντά την ανθρωποσφαγή του Αλή Βεράν συνελήφθη αιχμάλωτος μαζί με τα υπολείμματα της ομάδος Τρικούπη και στο διάστημα της αιχμαλωσίας του οι Τούρκοι τον χρησιμοποίησαν ως γιατρό στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του Ουσιάκ και, κατά καιρούς, σε εκείνα της Φιλαδέλφειας (Αλά Σεχήρ) και του Αφιόν. Οι περιγραφές του για την μάχη του Αλή Βεράν είναι εντυπωσιακές και ταιριάζουν πολύ με τις επίσημες εκθέσεις πεπραγμένων των μονάδων που τηρούνται στη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού(ΔΙΣ). Εξωκλήσι Αγίου Νεκταρίου και Αγίας Βαρβάρας Σέρβου
Ιερός Ναός Αγίου Νεκταρίου και Αγίας Βαρβάρας Εκατόν πενήντα μέτρα νοτιοανατολικά του Αγίου Κωνσταντίνου (ναού που υπήρχε πάνω από το σημερινό δρόμο, στην περιοχή Ήθι), στην αρχή, στην βάση της διαμορφωμένης αντηρίδας "Τράν' Αλώνι", σε μιά εξαιρετική θέση, στην ράχη του βουνού σε υψόμετρο 1100 μέτρα, πρόσφατα, το 1986, ο Γεώργιος Παπαγεωργίου, ανήγειρεν «ιδίοις εξόδοις», τον ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου και της Αγίας Βαρβάρας, «εις δόξαν Θεού ». Σέρβου: Το Ψηφιδωτό. Ένα σπάνιο αρχαιολογικό "εύρημα"Χρήστου Αθ. Μαραγκού
"..πρόκειται για μικρό τμήμα ψηφιδωτού. Εκτιμούμε ότι ανήκει σε ψηφιδωτό δάπεδο και χρονολογείται στους Παλαιοχριστιανικούς χρόνους. 'Ισως προέρχεται από τον παλαιό ναό του Αγίου Ανδρέα, στη θέση του οποίου κτίστηκε κατά τον 20ο αιώνα νεότερος ομώνυμος ναός..". Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Σπάρτης.
Γάμος στο Σέρβου το έτος 1899(Από σημειώσεις του αείμνηστου γιατρού Ι. Δ. Δημόπουλου. Δημοσιεύθηκε στο 85ο φ. του Αρτοζήνου). Ιούλιος προς Αύγουστο 1899. Χαρές και γλέντι τριήμερο στο χωριό Σέρβου. Ο Μαστρο-Δημήτρης Σχίζας, ένας από τους 15-20 πρωτομαστόρους του χωριού -που ο καθένας τους ήταν η μάνα του μπουλουκιού ή της κομπανίας για τα ταξίδια τα μαστορικά- πάντρευε τον πρωτογιό του Νικόλα, τον κυρ Δάσκαλο με την κόρη του παπα-Θόδωρου από τα Ζουλάτικα (Αετορράχη), που για να γίνει δάσκαλος είχε τούτο το ιστορικό. To γουρούνι και τα κλωσόπουλα.Φανής Παναγοπούλου-Μάνου
Ο παππούλης μου ο γέρο-Φώτης Σχίζας (πατέρας της μάνας μου-θεός σχωρέστον), ήταν ένας γέροντας (εγώ έτσι τον θυμάμαι), που πολλοί τον θεωρούσαν ιδιαίτερα ξύπνιο.
Ήταν αγράμματος άνθρωπος, αλλά σεβάσμιος και με πολύ χιούμορ. Αν κάποιος είχε κάποιο πρόβλημα, συχνά ζητούσε τη γνώμη του και φυσικά του την έδινε. Πολλές φορές μάλιστα έδινε και τη λύση.
Έχοντας λοιπόν αυτή την αντιμετώπιση από αρκετούς φίλους και γνωστούς, θεωρούσε απαραίτητο να έχει και στη φαμελιά του τον τελευταίο λόγο.
-Παπαδιά, έτσι να κάμεις τούτο παιδάκι, έτσι να κάμεις το άλλο.
Έλεγε στη νύφη του (στη γυναίκα του Παπα-Αναστάση).
Πάσχα 2008 στο χωριό μας ΣέρβουΦανής Παναγοπούλου-Μάνου. Όταν ήρθαμε στην Αθήνα στη δεκαετία του 1950, νοσταλγούσα για αρκετά χρόνια να κάνω ΠΑΣΧΑ στο χωριό. Πέρασαν 30 χρόνια για να το καταφέρω. Το είχα σαν απωθημένο και πίστευα πως και μετά τόσα χρόνια, θα ζούσα το Πάσχα των παιδικών μου χρόνων. Φυσικά διαψεύστηκα οικτρά. Τα τελευταία χρόνια συνηθίζουμε να κάνουμε Πάσχα στο χωριό, δυστυχώς όμως κάθε χρόνο μου λέει και κάτι λιγότερο. Ίσως φταίει και η ηλικία που τα βλέπω κάπως έτσι, με το μάτι δηλαδή ενός "αδιάφορου θεατή". Φέτος το φέραμε από δω, το φέραμε από κει, να πάμε, να μην πάμε, καταλήξαμε τελικά να πάμε. Τι να σου πρωτοθυμηθώ καημένο μου "Λαγκάδι"Φανής Παναγοπούλου-Μάνου Διαβάζοντας τον τελευταίο ''Αρτοζήνο'', είδα την σκέψη-πρόταση του Θανάση Γκούτη, για επίσκεψη στα Λαγκάδια, ποδαράτο. Δεν σας κρύβω πως μου άρεσε πάρα πολύ η ιδέα και για μερικά λεπτά ονειρεύτηκα και είπα: Ωραία ιδέα! Όταν όμως ''ξύπνησα'', σκέφτηκα: ''Που πας ρε Καραμήτρο;'' Εδώ ισχύει αυτό που λέμε: ''Το πνεύμα πρόθυμον, η σάρξ ασθενής''. Περισσότερα Άρθρα...Login FormΕικόνες από το χωριόAudio Player
Who's OnlineΑυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 339 επισκέπτες και κανένα μέλος Ο Καιρός στο χωριό | ||||||||||||||||||||||
